شاید آینده نزدیک است

شاید فاصله ها کوتاه است

شاید در پی این غم و اندوه که بر جان من و توست

روزها تابناک است

شاید گر از جغد شبانگاه به دل ترس داریم

آن کبوتر باشد

شاید اشک من و تو روزی

روشنی بخش دل ما باشد

شاید این آتش سوزنده غم

که جان را سوزاند

روزی تب سردی باشد

شاید دست من و تو روزی

از حضور خودمان پر باشد

شاید این مار پیچیده به آینده ما

ریسمانی باشد

شاید این ظلمت افتاده بر فرداها

پرده ای بر روی خورشید باشد

شاید این دعاهای شب به سحر بیداری

تنها مال من و تو باشد

شاید این دوری و این فاصله ها

حکمت ان یار قدیمی باشد

شاید از ته دل خندیدن

روزی قسمت لبهای من و تو باشد

شاید خوشبختی

همین امروز باشد...

باز هم غم این شاید ها دل من را آزرد

تا به کی این شاید با من و تو باشد؟

شاید این شایدها تا همیشه باشد!

پی نوشتها:

·       این روزهای امتحان چه سخت میگذره... اونم دور از خانواده و تو خوابگاه، تا 30ام امتحان دارم واسه همین نمیتونم به خونه های گرمتون( که دلم خیلی براشون تنگه) سر بزنم... این بار هم چون اصلا وقت ندارم یه کم کوتاه نوشتم... منو ببخشین دوستای گلم به خدا بی معرفت نیستم

·       قشنگ ترین اتفاقی که قراره در این روزهای پر از اضطراب( به خاطر امتحانای پایان ترم) و ناامید کننده( به دلیل نداشتن هیچ پیشزفتی تو زندگی دونفرمون) بیفته اینه که ابی 1 بهمن میاد مشهد و حس خیلی خوبی دارم.... باز هم خدارا سپاس که دیگر بار فرصت عاشقی داد!

·       همسر و عشق مهربونم ، به خاطر تمام خوبیهات و به خاطر عشق پاکت ازت ممنونم. وجود تو، گل قشنگ زندگیم، بهترین بهانه است برای نفس کشیدن... تا همیشه عاشقانه دوستت دارم.

·       می خواهم پایم را، روی شنهای داغ کویر بگذارم، میدانم آنجا، ابری در انتظار من است...

                           هجدهمین ماهگرد پیوند ابدی دلهایمان مبارک

                                                                                                     شوریده(مرسا)